Z prawdziwą przyjemnością informujemy, że Fundacja Kultury Irlandzkiej posiada status organizacji pożytku publicznego, oznacza to, że każdy może wspomóc Fundacje przekazując kwotę do 1% należnego podatku.

Założeniem Fundacji jest wszechstronne promowanie kultury irlandzkiej w Polsce. Popularyzowanie kultury irlandzkiej realizowane jest zarówno poprzez imprezy masowe jak i wspieranie indywidualnych projektów. Fundacja utrzymuje stałą współpracę z wieloma instytucjami w kraju jak i zagranicą, których pola działania są zbieżne z celami zawartymi w statucie.


W 2010 roku przekazanie 1% staje się wyjątkowo łatwe. Wystarczy w zeznaniu podatkowym wpisać nazwę Fundacja Kultury Irlandzkiej oraz numer KRS 0000152784. Resztą formalności zajmie się Urząd Skarbowy.

W lipcu 2009 roku na rynku wydawniczym ukazała się książka „System medialny Irlandii. Zarys problematyki” autorstwa Michała Kaczmarczyka – pracownika naukowego Instytutu Dziennikarstwa Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu i Zakładu Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Książka, wydana przez Bibliotekę Śląską w Katowicach i Oficynę Wydawniczą „Humanitas” w Sosnowcu, stanowi próbę skrótowego przedstawienia systemu komunikowania masowego w Irlandii, omówienia jego najważniejszych obszarów i podmiotów. Zawiera ona charakterystykę mediów Republiki zarówno w wymiarze historycznym, jak i współczesnym.
Mimo skrótowego charakteru praca Michała Kaczmarczyka stanowi - jak do tej pory - jedyne na polskim rynku publikacji naukowych tak wszechstronne i wieloaspektowe ujęcie problematyki funkcjonowania irlandzkiego systemu mediów masowych. W książce scharakteryzowano nieopisane w polskiej literaturze przedmiotu zjawiska i procesy występujące w irlandzkim modelu medialnym, przedstawiono – w sposób autorski – charakter poszczególnych podmiotów rynku medialnego, omówiono także zasadnicze determinanty systemu medialnego (przede wszystkim polityczne i kulturowe). Publikacja zawiera ponadto kilkadziesiąt autorskich zdjęć, ilustrujących poszczególne obszary rozważań (na szczególną uwagę zasługują niepublikowane dotąd w Polsce fotografie eksponatów znajdujących się w zbiorach Muzeum Druku w Dublinie oraz fotografie przedstawiające pracę irlandzkich dziennikarzy, wykonane m.in. w redakcjach RTÉ i „Irish Independent” – miejscach zwykle niedostępnych dla fotoreporterów). W aneksie do książki opublikowano ponadto teksty aktów prawnych regulujących sferę działalności irlandzkich mediów elektronicznych. Dokumenty te dotychczas nie zostały zamieszczone w żadnej dostępnej na polskim rynku wydawniczym publikacji zwartej. Teraz mogą stanowić ważne i użyteczne źródło wiedzy dla badaczy podstaw prawnych systemu medialnego, ułatwiając kwerendy w tym zakresie. Akty prawne opublikowano w oryginale.

Media stanowią ważną cząstkę irlandzkiej kultury – fascynującej, bogatej, będącej źródłem inspiracji twórczych. To one w przeszłości pełniły rolę obrońców i promotorów irlandzkiej tożsamości, stanowiły trybunę do wyrażania haseł narodowych, propagowania tradycji literackich i dziedzictwa historycznego. Z historią irlandzkiej prasy nierozerwalnie związane są losy poetów i pisarzy Zielonej Wyspy, że przywołamy nazwiska Douglasa Hyde`a czy Jamesa Joyce`a. Także dzisiaj, w dobie niepodległości Republiki, irlandzkie media upominają się o ochronę dla gaelickiej kultury językowej, propagują tradycyjną irlandzką muzykę, sztukę, literaturę, film. Obok procesów budzących niepokój, związanych np. z tabloidyzacją, komercjalizacją i wulgaryzacją prasy wysokonakładowej oraz rosnącym stopniem koncentracji na rynku mediów, w irlandzkim systemie środków masowego przekazu obserwować można zjawiska wysoce pozytywne i optymistyczne: znaczny poziom profesjonalizmu dziennikarstwa ukierunkowanego na fakty, wysoką jakość oferty nadawców publicznych, stopniowo rozwijający się sektor nadawców społecznych, popularność dziennikarstwa obywatelskiego, rosnące znaczenie mediów lokalnych itd. Tendencje te warto obserwować, poddawać naukowej analizie i przedstawiać, dzięki czemu wiedza polskiego Czytelnika na temat niezwykle ciekawego i oryginalnego przykładu systemu medialnego państw modelu północnoatlantyckiego zostanie poszerzona. Trzeba bowiem przyznać, iż irlandzki system mediów masowych jest prawie w ogóle nieopisany w polskiej literaturze przedmiotu, nieznany badaczom komunikowania w skali międzynarodowej. Jakże często w polskich szkicach dotyczących brytyjskiej prasy można spotkać się z twierdzeniem, że rynek mediów masowych w Irlandii niewiele różni się od rynku funkcjonującego w Wielkiej Brytanii. W świetle przedstawionych w publikacji Michała Kaczmarczyka analiz teza ta wydaje się zbyt daleko idącym uproszczeniem i uogólnieniem.

System medialny Irlandii zaliczany jest do modelu północnoatlantyckiego (liberalnego), charakterystycznego dla takich krajów, jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Kanada. Ten model systemu medialnego charakteryzuje się przede wszystkim wczesnym rozwojem i silnym ugruntowaniem zasady wolności prasy, długą tradycją prasy masowej, dominacją gazet komercyjnych nad misyjnymi, wysokim profesjonalizmem dziennikarstwa oraz niskim stopniem paralelizmu politycznego. Ograniczony paralelizm, rozumiany jako siła powiązań pomiędzy mediami a otoczeniem politycznym, skutkuje w modelu anglo-amerykańskim stosunkowo wysoką niezależnością i obiektywizmem przekazu medialnego. Model północnoatlantycki w postaci najbardziej zbliżonej do wariantu idealnego występuje w Stanach Zjednoczonych. Irlandia, zaliczana do grupy systemów liberalnych, wykazuje wiele cech wspólnych z modelem amerykańskim. Można jednakże wskazać kilka istotnych różnic pomiędzy klasycznym modelem północnoatlantyckim a jego wariantem irlandzkim. Dowodzi to, iż model liberalny jest w swej istocie znacznie mniej jednolity i koherentny niż mogłoby to wynikać z przedstawianych w literaturze przedmiotu analiz. Przyczyną swoistej odrębności systemu Irlandzkiego względem innych systemów tworzących model anglo-amerykański jest m.in. determinująca historyczny rozwój prasy walka o tożsamość narodową wpływająca na misyjność mediów, konflikt północnoirlandzki i jego skutki polityczno-prawne ograniczające wolność słowa w mediach, a także silna pozycja państwowych nadawców radiowo-telewizyjnych, nieporównywalna z żadnym innym państwem modelu liberalnego. System medialny Irlandii posiada zatem własną specyfikę. Choć najbliższy jest modelowi brytyjskiemu, różni się od niego w sposób istotny, zwłaszcza jeśli chodzi o rozwój historyczny, tradycje dziennikarstwa oraz sposób organizacji i działania sektora mediów elektronicznych.

Praca opiera się na danych zaczerpniętych z różnych źródeł: książkowych, czasopiśmienniczych i internetowych. W opracowaniu poszczególnych tematów wykorzystano także informacje zgromadzone przez autora podczas wyjazdów studyjnych do Irlandii (2006, 2007, 2008, 2009), wyniki badań zawartości irlandzkich mediów, jak również informacje leksykonów, słowników i encyklopedii (w tym internetowych), które nie mają wprawdzie charakteru naukowego, ale pozostają często jedynym dostępnym i – co istotne − kompetentnym źródłem wiedzy o szczegółowych zagadnieniach dotyczących funkcjonowania środków komunikowania masowego w Republice Irlandii.

 

Książka „Irlandia – moje ścieżki” jest efektem wielokrotnych podróży autorki do Irlandii w latach 1999-2005. Pozwoliło to spojrzeć jej na Zieloną Wyspę nie tylko z perspektywy turystyki, ale także pracy w jednym z parków narodowych, studiów na uniwersytecie czy wizyt u irlandzkich przyjaciół. Większość opisanych zdarzeń przedstawia Irlandię jeszcze z czasów, gdy „Polska” brzmiało dla Irlandczyków bardzo egzotycznie.
Książka jest zbiorem krótkich opowiadań, w których osobiste doświadczenia autorki nawiązują i przeplatają się z wiadomościami o irlandzkiej historii, kulturze, tradycjach i przyrodzie. Opis postaci spotykanych w czasie kolejnych podróży w różnych okolicznościach staje się podstawą nie tylko do opowiedzenia anegdoty, niekiedy o humorystycznym zabarwieniu, ale przede wszystkim ukazuje obraz współczesnych Irlandczyków, zarówno ich zalet jak i przywar. Odwołania do przeszłości – zdarzeń historycznych czy wielowiekowych tradycji – pozwalają zrozumieć funkcjonowanie współczesnego społeczeństwa, a także odczytywać kulturowe dziedzictwo zapisane w krajobrazie dzisiejszej Irlandii. Emocjonalny stosunek autorki do opisywanych zdarzeń, miejsc i osób nadaje książce osobisty wymiar, przekazując jednocześnie wiele informacji uniwersalnych i refleksji ogólnoludzkich.

POZNAŃ, ul. Szewska 20a
www.brogans.pl